( أي الشيعة الاثناعشريه ) ثابتة للنبي و للأئمّة من أهل بيته . . . و يؤيّده الخبر الذي تلقّاه الأمّة الإسلامية بالقبول و هو قوله : ادّخرت شفاعتي لأهل الكبائر من أمّتي » . حقير ، مفصلا بيان كرده است كه شفاعت منفى در آيات و روايات ، عبارت است از شفاعت حاصل از اسباب و علل اتفاقى موجود در سلسلهء عرضيه و عالم دنيا ، و عقل صريح نيز چنين شفاعتى را از محالات اوليه مىداند ، و شفاعت ثابت مسلم كه امت اسلامى آن را تلقى به قبول نموده‌اند و عقل نيز حاكم بر وجوب وجود آن است ، شفاعت حاصل از اسباب و علل ذاتى و داخل در وجود شخص شفاعت شده است . و آخر من يشفع هو اللّه . * * * بدن نسبت به نفس ، ماده است و با قيد ماده بودن بدن ، منشأ ظهور افاعيل طبيعى ، نفس ناطقه است و بعد از قطع تعلق ، بدن مىميرد ؛ چه آن كه موت ، وارد بر ابدان است نه نفوس و بدن ، مركب است از عناصر بسيط كه بعد از انحلال ، به اصل خود پيوندند ، چون بدن مستعد از براى ظهور نفس ، داراى خواص عناصر اصلى است به اعتبار انضمام عناصر به يكديگر و حصول فعل و انفعال و قبول حالت امتزاج و حصول مزاج و وقوع در عالم مواليد و طى درجات نباتى و حيوانى و ورود به عالم انسانى به اعتبار گرديدن آن ، مظهر افاعيل خاص انسان بعد از عروض مرگ ، تركيب عقلا و حسا به هم مىخورد و بعد از انفصال اجزا هر جزئى بنابر وقوع آن در صراط حركات طبيعى ، در ضمن صورتى از صور ، متحقق مىشود و با حفظ تركيب و تعلق نفس ، بدن انسان محسوب مىشود و در غير اين صورت به اعتبار ما كان ، بدن و يا جزء بدن به آن اطلاق مىگردد و به فرض آن كه هر جزئى محفوظ در خاك باشد و از حكم حركت و جنبش ذاتى ماده به فرض محال كنار بيفتد و به فرض محال به واسطهء تعلق قبلى ، از اجزاى ديگر عنصرى ممتاز باشد ، اگر بخواهد به طرف آخرت متحول شود تا به نفس متصل گردد بايد